Dyretolk

Brev frå Aud Hestvik:

Kommunikasjon med dyr er etterkvart blitt meir og meir vanleg også her i Norge. Fleire og fleire dyretolkarar gjer ein uvurderleg jobb i forhold til å gje dyr ei stemme. Dyre-eigarar generelt er opptekne av at dyra dei har ansvar for, skal ha det så bra som mogeleg. Så behovet for dyretolkar er aukande. Som alle veit, så kan dyra våre lære å forstå menneske-ord, og vi kan til ei viss grad lære å forstå deira lydar og kroppsspråk.

Ein dyretolk lærer å ta telepatisk kontakt med eit dyr. Ho/han innstiller seg på den frekvensen informasjonen frå dyret er å finne. Det er det same som skjer når vi skal finne frekvensen for Petre på radioen, – rett og slett kvantefysikk. Informasjonen kjem i form av setningar, overføring av følelsar, bilete eller «videoar». Ein kan også skanne dyret for å finne ubalansar i form av smerter og sjukdom. Ein dyretolk kan også finne dyr som er blitt borte og å kommunisere med dyr som er døde.

Ofte speglar dyra eigaren sine problem. Og når eigar har ordna opp med det som har vore vanskeleg i kvardagen, vert dyret friskare, gladare og rolegare. Alt dette høyrest kanskje rart ut for mange, men det er likevel realitet, og det å arbeide med dyr på ein slik måte er berre heilt fantastisk. Dyr er ikkje berre «dyr». Dei har sjel, tankar og følelsar akkurat som vi toføttingane!

Eg starta på dyretolkutdanning våren 2008 i «Flammehuset» (www.flammehuset.no), og håpar på å bli sertifisert i løpet av 2011. Studiet omfattar mellom 150 og 200 godkjende samtaler og bl.a. opplæring i bruk av Bach’s Blomstermedisin.

Bakgrunnen for at eg begynte på studiet er først og fremst at dyr har alltid betydd veldig mykje for meg. Dyr eg har kjent, har hjelpt meg til å greie livsutfordringar og vist meg ubegrensa kjærleik og tillit. Eg trur ikkje eg at eg kunne ha «greitt meg» utan å leve i lag med dyr.

Dessutan kom Donna Buhund til meg, – heilt «tilfeldig» for fem år sidan. Ho var då over ett år gammal, og kom tilbake til oppdrettar pga diverse problem. Ho var full av stress og i stor ubalanse. Og ho sette meg verkeleg på prøve! Eg trudde eg visste det meste om hundar og oppdragelse, men eg følte at eg nådde ikkje fram med det eg gjorde for å få henne til å bli ein velfungerande familiehund. Eg var på veg til å gje opp, men eg følte sterkt at det blei feil! Så eg tok kontakt med ein dyretolk, og det snudde opp ned på alt. Plutseleg såg eg saka frå Donna si side. Eg hadde misforstått så mykje. Ho fortalde korleis ho opplevde ting og kvifor. Eg fekk forståelse for henne på ein måte som eg ikkje visste var mogeleg, – fordi ho fekk ei stemme gjennom tolken. Donna blir kanskje aldri ein «perfekt» hund. Men ho fungerer heilt greitt som familiehund, turkamerat og «livs-compadre».Ho er høgt elska, – tilliks med dei andre dyra mine, men ho har nok fått ein heilt spesiell plass i hjarterøtene mine.

Når det gjeld dei dyra som kjem til oss, så er det aldri «tilfeldig»! Alle dyr har ein jobb i forhold til menneska dei er plasserte i lag med. Donna sin jobb var/er å hjelpe meg til å lære bl.a. dyrekommunikasjon. Det er ei gåve å få mulegheit til å studere dyrekommunikasjon. Men det tek tid, og eg treng kandidatar å praktisere på.

No godt over halvvegs, kan studentane ta litt provisjon, og eg tek 250 kr pr samtale. Pengane går til Dyrebeskyttelsen som gjer ein fantastisk jobb. Så dersom du har dyr som du vil ha tolka, må du gjerne ta kontakt; E-post: audhestvik@hotmail.com/Tlf 97165746 – 57731804. Helsing Aud Hestvik.

Les meir om omplassering og prisar.
Vil du være forvert?
Vil du bli medlem?